|
Verslag - Rondje Haarlemmermeer |
|
Afgelopen zondag 1 juni zijn we met 10 personen enthousiast begonnen aan een Rondje, nou ja…… rondje, zeg maar gerust een flinke ronde om de Haarlemmermeer.
Aanwezig waren Marja, Nini, Marijke
Claus, GertJan, Willem, Sjaak, Frans, Jan, Dirk
Helaas, het aantal dames/ heren was niet geheel in evenwicht, dus dames, kom op de volgende keer.
Ik kan me herinneren dat we twee jaar
geleden een skatamoto (SkatersMonsterTocht) reden van zo’n 40 kilometer, dat
vond ik toen al een pittige klus. Tegenwoordig is het al heel gewoon dat we op
dinsdagavond al meer dan 40 kilometer rijden, dus die 62 moest nu ook wel
kunnen.
Om 9:15 waren de eerste al aangekomen. We
konden na het maken van enige foto’s bij de fietsspecialist Dolf Wallet
vertrekken. Het viel overigens niet mee om GertJan fatsoenlijk op de foto te
krijgen bij de concurrent…
We hebben het rondje met de klok meegereden,
dus eerst richting Buitenkaag omdat het asfalt op de buitenring wat beter is, de
kilometerteller ging aan toen we over de brug van de ringvaart waren.
In het begin was het tempo heel relaxed,
zo’n 18 kilometer per uur, dus voor een ieder perfect bij te houden. Helaas
kreeg Willem al snel last van zijn rug. Hij besloot de tocht zelf op zijn
gemakkie voort te zetten. Onderweg kwamen we hem nog wel een keer
tegen bij een benzinestation ( eigenlijk een watertankstation voor ons)
Toen we 2/3de van de toch gereden hadden, besloten we een koek en zopie tentje aan te doen. Dat viel niet mee. Een aantal bleken er nog gesloten te zijn. Vol verwachting gingen we verder, tot… ja hoor koffie met appeltaart en een flinke toef slagroom. En Sjaak, die heeft altijd wat meer nodig, een vette gehaktbal met een flink portie slagroom, je zag hem weer helemaal opfleuren.
Sommigen deden hun skeeleroutfit even uit,
maar ik durfde mijn skeelers niet uit te doen, de geur van verse koffie beviel
mij toch beter!
Tja, en dan het laatste stuk nog. Sjaak op kop, nou die vette bal had geholpen, hij ging er weer als vanouds als een speer vandoor. Maar we hebben hem met zijn allen vakkundig afgeremd. (dat remmen ging trouwens al wat beter Sjaak)
In een lekker stevig tempo hebben we het
laatste stuk in de inmiddels verzengende hitte van zo’n 29 graden uit gereden.
Een beetje moe, maar zeer voldaan waren we rond half twee ( een uur eerder dan
gepland) weer terug. Het was een geslaagde tocht! En ofschoon het mijn
eerste echte lange tocht was, als ik nog tien kilometer gemoeten had, zou het me
ook gelukt zijn en zo schatte ik de meeste anderen ook wel in.
Moraal van dit verhaal:
dames/ heren kom op: volgende keer minstens vijf personen er extra bij!
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |