Zomaar een dinsdag avond

Het is een mooie dinsdagavond in juni: We hebben er weer zin in, want er zijn veel skaters op de wielen bij de start verschenen. Wat zal deze avond ons weer brengen ? Want dat je rare dingen onderweg mee kunt maken weten de Omni skaters inmiddels wel. Nog maar net richting Vlietland vertrokken en rijdend langs de Hoorn begint het al. Nog net in mijn ooghoeken zie ik iets oranjes voorbijvliegen en net achter mij hoor ik een verontwaardigde kreet van John. Vanuit een rijdende auto werd hij met een flesje water bekogeld !!
Drijfnat dus en verontwaardiging in de benen. Het moet toch niet gekker worden.
Rijdend langs de N11 zien we koeien op ons pad verschijnen. “Gewoon doorrijden” roep ik nog, “Ze blijven wel staan”. Nou dat had je gedacht, want mooi dat een van de koeien dacht: “Die skaters kan ik wel hebben !”
en hij besloot het fietspad over te steken. Gelukkig is Alle handig op de skates en na wat huppelsprongen door het gras belandde hij gelukkig weer heelhuids op het fietspad. Vreemd toch, die koeien langs het Landlustpad in Ter Aar blijven altijd sullig staan als je voorbij komt. (Al zal ik ze de volgende keer toch wat voorzichtiger benaderen.)
Even later vliegt de spetterpoep om de oren omdat nou net die ene verse vlaai niet is doorgegeven naar achteren.

Langs de Vliet hebben we ineens te maken met een auto die midden op een verhoogd bruggetje blijft stilstaan. Dat betekent dus vol in de remmen, want het bruggetje is zodanig smal dat we niet kunnen passeren.
En even verderop gebeurt dat nog een keer omdat diezelfde auto het nodig vindt om plots vaart te minderen.


….mooie dinsdagavond in juni… foto Jan Zwetsloot
Gelukkig laten we ons niet van de wijs brengen en rijden we vanuit Vlietland in een lekker tempo door naar de Rottemeren. Het wordt verder een heerlijke tocht door prachtig Hollands landschap.
Totdat we bijna thuis zijn……… want net als Herman besluit voorop te gaan komt er van links een groepje scooters de weg op scheuren. En zij hebben ons natuurlijk niet gezien. Dus je begrijpt…… weer een skater in de kant. Gelukkig liep het weer goed af. Blijkbaar zijn we inmiddels goed getraind in het opvangen van onverwachte gebeurtenissen.
Rustig rijden we terug naar Amigo. Wel 65 km op de teller en dat zonder koffiestop met appeltaart !!.

Marijke Kieboom