Op zaterdag 4 juli was er nog een kans om een leuke tocht te rijden vóór de grote vakantie en wel op de Hoge Veluwe. Al voor de 10e keer werd daar door de Edese IJsvereniging de Hoge Veluwe Skeelertocht georganiseerd. Keu ze genoeg: vrije tochten van 20, 40 en 60 km en een peletonstocht van 65 of 100km.
Met Alle en Anneke en een kleine 60 andere enthousiastelingen uit heel Nederland, verzamelden we bij de organiserende vereniging: er lag een mooie baan waar we lekker even konden inrijden onder de vrolijke klanken van een harmonie die op het middenterrein een show aan het oefenen was. Om half tien werd het startschot gegeven voor de pelotonstocht. Het weer was fantastisch: zonnetje en weinig wind, temperatuur van ongeveer 20 graden, een verademing na de hitte van de voorgaande week. Er was niets wat nog deed denken aan het heftige onweer van een dag eerder: de route lag er prachtig bij, schoon en bijna overal geweldig asfalt. Via een fietspad achter de skeelerbaan ging het eerst richting Papendal. Bos en hei wisselen elkaar af en we lieten na passage van de A12 de drukte achter ons. Het peloton werd keurig begeleid door geluidswagen/motorrijders en voorop gaven 2 wielrenners het tempo aan. Het was lekker skeeleren op de weg met z’n allen en zo’n rood licht: je hoeft niet te stoppen!
Na Papendal ging het richting Schaarsbergen en Deelen. Door de verschillende klimmetjes heb je prachtige vergezichten over de Veluwe; van de wildroosters had je geen last: ze waren overal afgedekt met platen en zo kwamen we bij de Kop van Deelen voor de eerste stop: drinken en eten in overvloed en er stond bovendien een kraam waar je van die ouderwets lekkere kersen kon kopen…ik kocht een pondje en genoot onderweg naar Hoenderloo, Otterloo dubbel!
Rond een uur of 1 kwamen we aan in Wekerom waar we weer aan de banaan gingen, verse krenten- bollen mmm…Dit is ook het punt waar de groep uit elkaar ging. Ik ging mee richting Ede, omdat er voor de middag nog andere verplichtingen op het program stonden: was wel een beetje jaloers op Alle en Anneke, zij gingen natúúrlijk door voor de honderd.
Met zo’n 20 man terug naar Ede en dan helaas 5 km voor Ede een valpartij: als BHV-er voel ik me toch verplicht en besluit bij het ongelukkige slachtoffer te blijven samen met een andere vrijwilliger: het been blijkt later gebroken. Als het slachtoffer in de ziekenwagen wordt weggereden gaan we onder begeleiding van een fietser van de ijsclub, die ons tegemoet is gereden, terug naar Ede. Samenvattend: prachtige tocht, heel goed georganiseerd, rustig tempo, superasfalt, 50 minuten rijden van Alphen…volgend jaar weer!
|