De VIER Meiden

Wij meiden, de brugpiepers / koters / smurfen van de vereniging voelden ons, na meerdere mails van Ibo te hebben ontvangen, toch geroepen om kopij aan te leveren voor het leuke skatebulletin (en de website). Zoals velen onder ons, denken ook wij: ………ach een verhaaltje maken is niet ons ding / dat kunnen we niet. Maar ja, het niet kunnen, dat dachten we ook over skaten dit voorjaar en dat is bij nader inzien toch best mee gevallen.

Met ieder zijn eigen skate-ervaring zijn we elkaar tegengekomen bij de vrijdagavond begeleiding. Een aantal van ons zijn dit jaar gestart bij een cursus van Skate Oké en daarna door gestroomd naar de Omni begeleidingsavonden. Al met al, zijn we allemaal met weinig tot geen kilometerervaring gestart, wat dus elke avond of toertocht weer een nieuwe uitdaging met zicht meebracht. En natuurlijk krijg je na een volbrachte uitdaging een geweldig voldaan gevoel, waar je heerlijk op naar huis kan. De gezelligheid, elkaar motiveren om te gaan als je moe bent, een extra duwtje of sleepje waar nodig, dat schept toch een band. Daarbij hebben aan wat verschillende tochten gedaan, het event’09 en natuurlijk de Omni toertocht. Hier wat belevingen van ons ieder:

- De 2de begeleidingsavond was voor mij de 1ste rit en ben daar dus op de bluf naar toe gegaan, ach wel ja, ik kan wel zo’n 15 km rijden (wist ik veel), dus best zenuwachtig. En daar was zo’n grote groep mensen die naar mijns inziens al heel lang bezig waren. Maar ja, bij nader inzien moest ik toegeven, dat de afstand ook voor mij best te doen was. Ik vond het erg leuk om niet alleen (zoals gebruikelijk) op pad te gaan. Je rijdt nog eens een route die je niet wist, super wegdek hier of leuk en mooi daar. Ja ik ben “blij” dat ik 8 Mei de stap heb gewaagd om me aan te melden bij de Omni. Het event was supergezellig en een uitdaging qua kilometers. Mijn grootste overwinning, is de Sallandse skeelertocht van wel 100 km. Kan het nog steeds niet geloven maar in zo’n peloton rijd je dus best snel weg (mooi weer en geweldig wegdek). Nu wacht ik met smart op het nieuwe skateseizoen en probeer mijn knie wat op te krikken en de conditie pijl te houden.
Afz, Marleen.

- Jaren geleden als kind geschaatst op een slootje achter. In die kindertijd ook gerolschaatst met van die ijzeren houders, waar je je schoenen met bandjes in kon vastzetten. Dat was alle ervaring die ik had, toen ik in maart de beginners cursus bij Skate Oké startte. De cursus smaakte naar meer, dus door naar de vrijdagavondbegeleidingen. Elke keer pittig, maar het verbaasde mezelf dat ik de afstand (weliswaar met hulp!) haalde.
De Skate-night in R’dam: Geweldig, we kregen meer de kans elkaar te leren kennen na afloop en langzaam ontstond het idee om met het event mee te doen. “ Kunnen jullie best” zei Kitty…
Voordat we het wisten stonden we op de deelnemerslijst (Wiens schuld is dat eigenlijk?) Maar erg leuk, de pontjes, de molens en de spoorbrug met kabels was wat minder en zondagavond thuis het gevoel: hoe is het mogelijk dat ik dit geskate heb!
De Omni-toertocht heb ik met 2 van mijn kids gedaan (zie fotoverslag tt). Geweldig vonden we het om iedereen langs te zien zoeven. Van mij mag het een koude korte winter worden, met daarna weer direct goed weer voor een lang skateseizoen in 2010!
Doei Otje

- Al twee jaar die skates thuis in de kast maar er eigenlijk nooit mee weg gaan omdat ik niet wist hoe ik moest remmen en dus niets durfde. Nu eindelijk die beginnerscursus bij Jaco maar eens gestart. Dat bleek wel heel erg leuk en het buiten bezig zijn wel heel lekker, dus ook maar door naar de vrijdagavondbegeleiding en toen was ik verkocht. Heerlijk om lekker buiten bezig te zijn, een heel leuke en gezellige club en iedere keer weer andere enthousiaste Omni’s die ons mee namen op steeds weer nieuwe routes. Uiteindelijk dapper genoeg om ook de dinsdagavonden mee te gaan en uiteindelijk leg je zo gezellig kletsend heel wat kilometers af. Soms wel eens afzien maar er is altijd wel iemand die je dan net even dat bemoedigende woordje, zetje of sleepje geeft en zorgt dat je toch weer heel moe maar voldaan bij de Lelie of Amigo aankomt. Uiteindelijk mee geweest naar de Wednesday night skate in Rotterdam en ons daar om laten praten om mee te gaan naar het event. Vooral dat event was een geweldige ervaring, mooie routes, heerlijk weer, een super gezellige sfeer en ondertussen ook nog
even zo’n 120 km wegskaten! Nu vind ik het dus stiekem jammer dat het seizoen alweer voorbij is en kijk ik alweer uit naar volgend jaar april als we weer kunnen beginnen.
Groetjes Tessa

- Wist ik veel dat skaten zo verslavend zou zijn.

In het voorjaar van dit jaar ben ik met heel mijn skate-uitrusting naar de lessen van Skate-Oké gegaan. In een gymzaaltje, dus lekker veilig. Nog nooit een skate aan mijn voeten gehad, dus ik wist niet wat mij te wachten stond. Nadat ik mij samen met mijn medecursisten in skate-tenue had gehesen (tja, hoe doe je eigenlijk die handbeschermers aan? Er werd nog grappend verteld dat er kinderen genoeg zijn die ze met het plastic stuk naar boven aan doen…….) werden we klaargestoomd voor het echte werk: buiten skaten. En wat was die brug hoog!

Maar na de vijfde les heb ik besloten om met de begeleidingsgroep op vrijdag mee te gaan. Toen
ik bij De Lelie arriveerde kreeg ik de schok van m’n leven. Daar stonden weet ik hoeveel skaters.

…de schok van m’n leven…weet ik hoeveel skaters…

Wat een grote groep. Hijgend en puffend deed ik mijn uiterste best om de groep bij te houden. Totdat iemand met het sublieme advies kwam om voor in de groep te gaan rijden. Dat hielp. Alhoewel……
Moeilijk was het, maar wat kwam ik met een voldaan gevoel thuis; we hadden 15 km gereden!

Sindsdien ben ik (bijna) iedere vrijdag geweest. Steeds een stukje verder, steeds een stukje beter. Langzamerhand vormde zich ook het ‘dinsdagavondkneuzenclubje’ (funners, wat zijn dat?). Skatetocht Boskoop volgde, daarna Rondje Ringvaart, Nightskate Rotterdam, het Event (twee dagen 65 km rijden? We gaan alleen zaterdag en zondag gezellig met de trein terug), en last but not least mijn mijlpaal: 85 km tijdens de toertocht op 27 september. Door de onophoudelijke aanmoedigingen van Marleen, Jaco, en Marianne (en natuurlijk Otje via sms) is het uiteindelijk gelukt. En wat mis ik het. Niet alleen het skaten, maar ook de gezelligheid die je erbij krijgt. Aan de techniek valt nog het nodige te verbeteren, maar daar heb ik het komende seizoen ruimschoots de tijd voor….

Tot dan! Sabine

We hebben het met elkaar dus wel gevonden. Nu, niet eens een maand later, missen we elkaars gezelligheid. De avonden lekker buiten bezig zijn. Niet voor de buis, niet op die bank, maar hup in de weer. Vandaar dat we vandaag onze 1ste hardloopavond hebben georganiseerd. En hopen daar in het skate-seizoen 2010 profijt van te hebben.

Tot in 2010 !! Doei doei en groetjes van ons Viertjes